07.08.2007

Son yıllarda yıllarda dilimize girip yerleşen sözlerden biri de"alt yapı" terimi. Bununla kastedilen elektrik, su, yollar vb., enerji ve nakil vasıtaları. Yine son yıllarda adet oldu memleket meseleleri üzerinde fikir yürütürken söz dönüp dolaşıp bir iktisat problemi şekline sokuluyor."Sosyal kalkınmanın temeli iktisadi gelişmedir.İktisadi gelişme de ancak alt yapının tamamlanmasıyla olur."

Öyle mi ?

Tıpta,(invivo-invitro)terimleri vardır. Türkçesi: hayatta-laboratuvarda demek. Sözü biraz açmaya ihtiyaç duyuyorum: Laboratuvar bulgularının kesinlik kazanması ancak hayattaki denemelerden sonra olabilir manasına almak lazım bu invivo-invitro terimlerini. Bu yönden bakınca:iktisadın "Alt yapı gerçekleşmeden kalkınma olmaz" düsturu bir laboratuvar kanunudur. Nedir bu laboratuvar?.. Teorilerin denenmesi için hazırlanmış yer. Şartlar hayattakinden çok saf, daha net alınır. Mesela mikrop üretmek için kültür hazırlanacaktır, o mikroba lazım olan maddeler bol bol verilir ve tabiatıyla mikrop da kolayca çoğalıverir. Ama hayat öyle mi ya... Faydalı ile zararlı hemen her zaman yan yanadır. Aralarında bir sürü münasebetli, münasebetsiz daha başka varlıklar bulunur.

Mikrop üreyebilmek için bir sürü engeli aşmak zorundadır. Çoğu zaman da aşamaz, gücü tükenir, tesirsiz hale gelir.

Evet, ilimin kanunlarını da böyle düşünmek gerekir.

Kağıt üzerinde tespit edilen doğru, laboratuvarda ispatlansa dahi, hayata tatbik edilmesini beklemek gerekir. İktisat bir ilimdir, derler. Ne ki ölçüden, tartıdan, tecrübeden mahrum bir ilim.Kısacası tatbiki olmaya çalışan nazari bir ilim. O halde onun kanunlarını da bu ölçüler içinde değerlendirmek icap eder.

"Alt yapı gerçekleşmeden kalkınma olmaz" düsturunu da hayattaki benzerleriyle karşılaştırdığımızda gerçeğin her zaman böyle olmadığını görüyoruz. İşte Japonya!.. Japon deneyine göre kalkınma için "Alt yapı" ihmal edilebilir. Teori ve gerçek zıtlığı: Teorisyenleri her zaman çileden çıkaran ve demagojilere saptıran hadise.

İnsan, insan, insan... Her yönüyle, her haliye insan!..

"Japonya'da tüketim azalmış, çalışma hızı artmış ve halk tasarrufa yöneltilmiş." deniyor. Fakat bunlar polis kuvveti, devlet zoruyla değil, gönül rızasıyla olmuş.

Sonuç:İşte bugünkü Japonya!..

Şu halde meseleyi şu biçimde ortaya koymak ilmi sayılmasa bile hayatidir: "ALT YAPI İNSAN'dır."

Her hadisenin insanla başlayıp, insanda sona erdiği görülüyor. Mesele yapıyla alakalı olduğuna göre aslolan fail'dir. Bugünkü deyişle: Yapan esastır, yapma ve yapılan onun eseridir.

Elektriği, suyu getirecek, yolu yapacak insandır, makina değil!.. Makinayı kullanan insan!.. Para meseleyi halletmiyor: Parayı verdim mi çalıştırırım düşüncesi yanlış: PARAYI ALIYOR FAKAT ÇALIŞMIYOR!.. PARAYI ALIYOR FAKAT DEMİRİ TERS BAĞLIYOR, CİVATAYI SIKIŞTIRMIYOR, YEMEĞİ İYİ YAPMIYOR VEYA ÇALIYOR. Evet, "Para mı-insan mı"tartışmasını yapalım isterseniz. Orta okul öğrencileri gibi. Teoriniz ne derse desin gerçeklerin dili İNSAN'dır.

Bu toplumdaki her ferde vazife şuurunu vermeden, hangi alt yapıyı inşa ettirseniz bir tarafı arızalı olacaktır.

Bir yirminci yüzyıl insanı düşününüz ki varlığın maddeden ibaret olduğu noktasında karar etmiş. Maddeden başkasını da yok farzetmeyi ilmi olarak saymış. Evet, bu yüzyıl insanının en büyük hatası maddeyi putlaştırıp manayı yok etmeye kalkışması olmuştur.

Maneviyatı yok saymakla insanoğlu, eline geri tepen korkunç bir silah aldı: Diyalekt!.. Yani yanıltıcı mantık.. Yapılan her kanuni yolsuzlukta, her hileli işte her mesuliyetsizlikte bir mantığın diğer mantığı alt edişi vardır. İlahi kanunların yerine konulmaya çalışılan bütün beşeri kanunları her zaman bir başka beşer gücü aşar.

Şu halde gerçekleştirilecek bir tek alt yapı vardır: İnsan unsuru..

İnsanlığın kaybettiklerini, manevi değerler manzumesini yeniden kurmak, kısacası insanı yeniden inşa etmek zorundayız.