25.08.2006

Uzun zamandır merak ettiğim bir konu idi bu. Acaba ne zaman Türkiye’de ortaya çıkan olumsuz haberlere ve gelişmelere yakın çevremden tepkiler gelecek ve buna bağlı olarak yabancıların gözüyle Türkiye’deki son gelişmeleri değerlendirmem istenecek ve ben onlara neler anlatacağım?

İşte o zaman geldi. Nasıl mı? kısaca size aktarayım…

Tüm hikâye İsviçre-Türkiye maçı ile birlikte başladı. Olanları gördük ve maçtır, olur böyle şeyler, dedik. Aslında biz misafirperverizdir, unutalım bunları, dedik… Sonra kuş gribi dalgası bizi vurdu. Her yerde var canım, sadece bizde birkaç kişi öldü, o kadar, dedik… Bu arada, zaman geçtikçe yeni gelişmeler oldu. Mesela Trabzon’da bir rahip öldürüldü; yapanlar çocuktur, aklı başında değildir, özür dileriz, dedik…. Samsun’da, yine buna benzer bir olayda bir rahip bıçaklandı ve yapan delidir, ne yapsa yeridir, dedik, geçtik… Bu arada, sezon başladı, turistler gelmeye başlıyor, başladı derken kaçırılan turist haberleri, tecavüz olayları ve sarkıntılık haberleri gündemde yer almaya başladı….

Ve 2006 Dünya Kupası… Dedik ki futbol merakıdır gelir geçer bu zevk de. Bir ay içinde geliyorlar, gelecekler, dedik; dört gözle beklediğimiz turistler için…. Bu hikayenin ilk yarısı idi. Sonuç mu? sonuç sonda kısa bir değerlendirme isterseniz Avrupa Basınında Türkiye ilgili olarak gündemi işgal eden en önemli gelişmelerdi bunlar, geçen sekiz ay içinde… Güzel Türkiyem hakkında duyabileceğiniz en güzel haberlerden size bir demet…

Hikayenin ikinci yarısı ise şu şekilde devam etmekte: Bir Suudi hazretlerinin (Kralı, pardon) Türkiye’ye gelişi ile sanki yeni bir milat daha başlamış oldu Türk turizmi için. Nasıl mı? İzmir-Karaburun’da bir gazeteci ve kızına yapılan akıl almaz saldırı, yine heykellerin göğüslerinin kapatılmasıyla ortaya çıkan rezalet ve haşemalı turizm, "Yeşil" sermayenin turizme olan olağanüstü katkıları, tarikatların sahilleri kapatmaları ve kamu alanını işgalleri … Diyeceksiniz ki bu yeni bir gelişme değil… Öyledir siz halksınız deyip devam edelim o zaman…

Bundan birkaç gün önce, bir Ganalının bana Türkiye’nin imajına yönelik sordukları beni bu yazıyı yazmaya yöneltti. Hemen ardından bir Almanın gazetede okuduklarını benimle paylaşması ve Türkiye hakkındaki yorumları, bunun paralelinde bir İsviçrelinin anılasrı hala yaşayan o çirkin maçtan sonraki düşüncelerini dile getirmesi ve nihayet bir İtalyanın tüm dünyaya hala var gücüyle aktardığı cinayetin sesleri. Tüm yukarıda yazdıklarımın herkese göre kendince mantıklı bir açıklaması olabilir, herkes kendisine göre bir yorum getirebilir(her ülke vatandaşı, biz Türkler de buna dahil). Tüm yorumların kesiştiği bir nokta vardır; o da ortaya çıkan ya da çıkarılmak istenen olumsuz bir Türk imajıdır. Bu imaj, ihmalkârlığın yarattığı bir imaj olmak üzeredir. Bu imaj, barbarlığın hoş görüldüğüne inanan toplumların yaşadığı bir ülke imajıdır. Bu imaj, maalesef yüzünü Batı’dan Arap dünyasına çeviren Türk milleti portresidir ve bu imaj Türk turizminin sonunu hazırlayan vurucu darbelerdendir.

Sonuç mu? Sonuç herkese göre farklı ama bana göre gidişat tedirgin edici boyutta. Turizmde geleceğe yönelik adımlar atılırken çeşitli öngörülerde bulunulabilir, istatiksel açıklamalarla farklı senaryolar ortaya konabilir, turistik yatak kapasitesini artırmak için, teşvikler çeşitlendirilebilir ve turizmde beklenen hedeflere bir şekilde ulaşmanın yolları aranır ancak ve ancak eğer ülke olarak imajınızda meydana gelen oynamalar olumsuz sonuçlarını kısa vadede size hissettirmeye başladı ise- 2006 sezonu gibi- bu işe kafa yormanın tam zamanı gelmiştir derim. Tersi durum ise sadece Türk turizmi açısından değil, ülkemizi her platformda bundan sonra daha zor günlerin geldiğinin habercisidir.

Turizmde kaybedilen 2006 yılı olsun diyelim. Yeter ki gelecek günlerde gerçek Türkiye ile dünya vitrininde yer alalım.

Bu günlerde Avrupa’nın göbeğinden görünenler işte böyle….

Volkan Altıntaş'ın önceki yazısı: